pagina03.html

De verschillende soorten drums.

Snare drum

Het meest prominent aanwezig is de snare- of side drum. Side drum,
omdat deze aan één kant, meestal over de schouder wordt gedragen.
Snare drum, omdat er een "metalen koord" over de bodem en
bovenkant van de drum loopt (snarenbed). Dit geeft de drum zijn eigen
vinnige en crispy geluid. Ze werden al gesignaleerd in de 15e eeuw;
Rembrandt heeft ze geportretteerd in de Nachtwacht. Toen bespeelde
men de drum met één stok, i.p.v. twee. De snaren verhuisde van het
bovenste gedeelte naar de bodem. Ook ontstond toen de roffel, een
karakteristieke oefening op de drum.

In de 15e eeuw waren de blazer en de drummer verantwoordelijk voor
het geven van orders voor de dagelijkse activiteiten in het leger.
Bovendien zorgden ze voor vermaak en werden ze gebruikt tijdens het
marcheren. In de 16e eeuw gebruikten de Schotten de trom om hun
soldaten de oorlog in te marcheren. In 1533 was de Schotse trom bekent als "Swasche talbum". In de 19e eeuw staan de Britten het toe dat de trommen gecombineerd worden met de doedelzakken in de "Scottish Regiments of the Brittish Army". Dit was een groot succes en zo ontstonden de eerste militaire bands. Kort hierna ontstonden de eerste burgerbands. Ze ontwikkelden de unieke Schotse stijl van drummen.

De Reden dat de technieken van de Schotse drummer anders zijn dan die van de drumcorpsen is dat deze vooral gemaakt zijn voor de muziek en niet voor de drums. Omdat de pipers zoveel gracings en triolen spelen, was het noodzakelijk voor de drummer om met net zoveel swung te spelen. Nieuwe roffels werden ontwikkeld d.m.v. triolen. De stokslagen en noten maken zo de drummuziek meer melodisch en niet zo mechanisch. Dit geldt ook voor de tenor en bass. Deze aparte manier van spelen was ook voor het visuele aspect. Dit kwam vooral voort uit de competities die er ontstonden. Aan het eind van de 30-er jaren werden er vooral dynamiek, accenten en technieken aan toegevoegd. In een korte tijd hebben Schotse drummers een exclusieve en gespecialiseerde stijl ontwikkeld.

Tenor

In de middeleeuwen was er ook al de tenor trom; zonder snaren
en dieper als de snare. Deze werd ook wel de "Swiss-drum"
genoemd, omdat de Zwitsers deze gebruikten in hun leger.
Men noemde ze ook wel "kettle-drum"(keteldrum). Pas in de 19e
eeuw werd de tenor als een aparte drum beschouwd. Het geluid is
"dieper". Rond 1834 gingen ook de Britten deze gebruiken bij de
snare drums en bagpipes. Ze ontwikkelden een eigen stijl, ook voor
het visuele aspect.

Bass

De bass heeft de langste geschiedenis van de Schotse percussie instrumenten.
Deze is en was veel groter en werd meestal op de rug of borst gedragen van
een persoon en bespeeld door een andere persoon. Hij werd vooral
gebruikt bij ceremoniële en religieuze gebeurtenissen. Nu draagt
men de bass nog steeds op de borst, maar is lichter en wordt
bespeeld door degene die hem draagt. Rond 1700 werden ze
gebruikt door Haydn en Mozart voor hun militaire symphony. Rond
1900 kwamen ze voor in Schotse en Britse militaire bands. Ze worden
vooral gebruikt om de piper het spelen van hun melodie gemakkelijker te maken.
Schotse pipeband percussie-instrumenten zijn nog steeds uniek wat betreft het gebruikte materiaal om die speciale sound te creëren. Een Schotse drummer heeft een stijl van vele technieken en een onmiskenbare dynamische controle. Deze traditionele Schotse stijl is waarschijnlijk de meest begeerde stijl over de hele wereld geworden.